1954 он. Монголд сагсан бөмбөг дөнгөж соёолж байсан үе.
Захиргаадалтын нийгэм — дураараа ийш тийш зорчиход амаргүй, ажлаасаа чөлөө авах ч хэцүү цаг байлаа.
Гэтэл Өвөрхангай аймгаас 5 залуу сагсны шийтээ мөрлөн, 400 км замыг алхсаар МХЗЭ-ийн нэрэмжит тэмцээнд оролцохоор Улаанбаатар хотод гарчээ. 
Албан ёсны зөвшөөрөл ч бараг үгүй, бараг оргох шахуу л замд гарсан гэдэг.
Тэд замдаа явган алхахдаа хээр бэлтгэлээ хийж , шантралгүй явсаар зорьсон газраа хүрсэн байна. Тэгээд зогсохгүй, тэмцээндээ амжилттай оролцож 
ХҮРЭЛ МЕДАЛЬ хүртжээ.
Энэ бол зүгээр нэг спортын амжилтын түүх биш.
Ямар ч машин, техникгүй үүргэвчээ үүрээд 400 км алхана гэдэг амаргүй.
Харин мөрөөдлийнхөө төлөө алхана гэдэг бол хайр, итгэл, зүтгэл гурвын нийлбэр. 
Тэр 5 залуугийн алхсан зам Монголын сагсан бөмбөгийн эхлэл, Монголчууд сагсан бөмбөгт хэрхэн дурлаж ирсний бэлэг тэмдэг болсон түүх юм. 
“Болгоё, бүтээе” гэж зорьсон хүнд боломжгүй зүйл гэж байдаггүйг тэд өөрсдийнхөө амьдралаар харуулсан үлгэр жишээ авах сайхан түүх. 
Монголын сагсан бөмбөгийн хөгжлийн түүхийг харуулсан
“Араг орхицог ба сагсан бөмбөг Монголд” баримтат киноны хэсгээс.
Өнөөгийн сагсан бөмбөгийн хөгжлийг бидэнд авч ирсэн үе үеийн ахмадуудын түүхийг бүтнээр нь үзэхийг хүсвэл: